Marcowe słońce ozłaca
Daleką, szczerą równinę,
Na której, jak okiem sięgnąć,
Drzewko widnieje jedyne.
Jeszcze się nic nie zieleni,
Nago i pusto, jak w stepie,
Tylko wiatr tańczy i hula,
I drzewkiem targa i siepie.
A drzewko chwieje gałęźmi
W wesołej z wiatrem przekorze,
Że choć mu liść zwiał w jesieni,
Cienia zwiać z ziemi nie może.
Staff. :) Cudny wiersz, pięknie dziękuję.
OdpowiedzUsuń21 marca to Światowy Dzień Poezji.
Proszę bardzo. :) Zamieszczając wiersz myślałam bardziej o pierwszym dniu wiosny, ale widzę, że bardzo dobrze się złożyło.
UsuńWiersz piękny, działa na wyobraźnię.
OdpowiedzUsuńCieszę się, że się podoba :)
Usuń