"Zimowy horyzont" Abel Murcia

 

Kotłuje się światło pośród chmur

burych lutego który się powtarza

wieczór po wieczorze. Drzewa i cienie

monochromatyczne szukają nieba

które je usprawiedliwi i mnie razem z  nimi.

Dzisiaj zima to skrawki śniegu

które ją wspominają i to terkotanie

bezbarwne moich wielu piątków

między tutaj a tam w tej samej 

przestrzeni. Godziny przynoszą nam noc;

o 17.30 - dzień

jest już dłuższy, kosmos ciągle ciemny,

czarny, i ja i ty, my wszyscy - 

zwyczajni zakładnicy

światła które wykradł horyzont. 

____________

Cudze moje. Wiersze (wybór przekładów poezji 1968 - 2020) Krystyna Rodowska